Historia

2 Ÿpaździernika 2006 roku nastąpiła inauguracja działalnośœci bursy.
Po wstępnej adaptacji cz궜ci „starego internatu” i uzyskaniu w ekspresowym tempie
wszystkich możliwych zezwoleń, pokoje na parterze zaczęły się zapełniać mieszkańcami.
Stało się to możliwe przede wszystkim dzięki uporowi, dyplomacji i nieustępliwośœci prezesa Stowarzyszenia Absolwentów Szkół Rolniczych w Nakle ŒŚląskim p.Teodora Horzeli ale także dzięki wydajnej pomocy p. Jana Kiedrzyna i p. Zenona Nowaka. Musieli wykazać się dużymi umiejętnośœciami remontowo-budowlanymi.
Po przekształceniu internatu szkolnego w bursę, zaistniała możliwość zamieszkania
uczniów nie tylko z „Rolnika” ale również z innych szkół powiatu tarnogórskiego.
Na początku warunki mieszkaniowe były trudne. Wyposażenie pokoi, czyli tapczaniki, szafy,
stoliki, krzesła liczyły sobie po 40 lat. Do tego nieszczelne okna, niedomykające się drzwi, stare podłogi.
Ale ponieważ być albo nie być wielu uczniów zależało od funkcjonowania bursy, zakasaliœmy rękawy i wspólnymi
siłami, przy pomocy młodzieży i ich rodziców stworzyliœmy w przeciągu kilku lat bursę o wysokich standardach.
Przez 9 lat, dzięki Organowi Prowadzącemu, którym był utworzony przez Stowarzyszenie Absolwentów Szkół Rolniczych w Nakle ŚŒląskim – Zakład Gospodarczy ”Bursa” SASR sp.k a od 1 stycznia 2017 organem prowadzącym jest Zakład Gospodarczy „BURSA” Sp. z o.o. , wymieniono w bursie wszystko co się dało,
a więc: tapczaniki, meble, drzwi, okna, instalację elektryczną, wodną. Na użytek młodzieży urządzono œświetlicę
z kącikiem telewizyjnym i stanowiskami komputerowymi z drukarką. Dostępna jest bezprzewodowa sieć internetowa, pralka, lodówka, kącik sportowy (mała siłownia, ping pong, bilard i zajęcia w sali sportowej.
Stworzono pokoje cichej nauki. Dla specjalnych goœści udostępniamy 2 pokoje goœścinne z własnymi węzłami sanitarnymi. Ogródek został uprzątnięty, uruchomiliśœmy ponownie duży murowany grill, który służy nam i gośœciom w czasie ognisk. Tego terenu od 7 lat pilnuje bokser Bursak, który trafił do nas jako szczeniak.
Opiekunów znajduje wœród młodzieży. Z innych prac modernizacyjnych wymienić należy: remonty łazienek
i toalet, cz궜ciowe utwardzenie obejśœcia oraz gruntowny remont kuchni i stołówki, korytarzy przy stołówce i w bursie. Od kilku lat posiadamy pełny monitoring oraz ochronę zewnętrzną.
Wśœród pracowników dydaktycznych od samego początku do chwili obecnej zatrudnieni byli: Jan Kiedrzyn, Zenon Nowak i Iwona Mokrus, póŸniej rotacyjnie uzupełniali Grono Pedagogiczne: Joanna Jasiok, Łukasz Janas, Dorota Horzela i śœp. p. Jan Smętek. Pracownicy obsługi to: Urszula Lipok (od początku funkcjonowania bursy), Katarzyna Bednarczyk, Sabina Zawodny, Elżbieta Ćwienczek, œśp. p. Jolanta Ronka, Katarzyna Kulaj, Celina Nickel, Sabina Dziuk, Danuta Jany, Adam Pawlik. Księgowośœcią zajmuje się p. Katarzyna Wasążnik (Horzela). Dotychczas zapewniliœmy pobyt dla 252 uczniów – 138 dziewcząt i 114 chłopców, wsœród nich jest 76 absolwentów – 40 dziewczyn i 36 chłopców.
Wielu wychowanków bursy otrzymało nagrody i wyróżnienia. W czasie swojego pobytu w bursie wyróżnili się:
Agata Kożuchowicz, Justyna Będkowska, Edyta Wojciechowska i Marlena Szweda. Ze stałych sympatycznych tradycji w Bursie należy wymienić: Chłopaki Bursaki, z Kociaka w Bursaka, Wigilia czy Pożegnanie Maturzystów. Cztery razy (2006, 2009, 2010, 2013) goœściliśœmy francuskich rówieśœników jako naszych mieszkańców w ramach wymiany uczniowskiej. Za każdym razem te trzytygodniowe pobyty w naszych murach kończyły się pięknymi i trwałymi przyjaźŸniami. Z innych zacnych goœci można wymienić: trzykrotne warsztaty muzyczne
węgierskiego chóru im. Chopina z Bekescaby, wycieczkę grupy liturgicznej z parafi Buk, pobyt dzieci białoruskich z Grodna, uczestników Ogólnopolskiego Pleneru Malarskiego, olimpijczyków (z 25 szkół) i jurorów XXXVII edycji Olimpiady Wiedzy i Umiejętnośœci Rolniczych oraz rapera Dobromira „MAK” Makowskiego.
Udzieliliœśmy również kilkudniowego schronienia miejscowym pogorzelcom.
„Bursa była zawsze dla mnie drugim domem i na zawsze nim pozostanie.
Nigdy nie zapomnę tych czterech lat spędzonych w bursie i ludzi, których poznałem” – Maciej Będkowski (2006 – 2010)

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress